Engel IB144 Instrukcja Użytkownika Pobierz pdf (Strona 325)

270

meenen, lag dit

die

als logisch onderwerp in den geest van den dichter, toen hij

den beknopten zin er bijvoegde. Zeker, ook de

wieken

konden smetteloos genoemd

worden, maar niet die alleen, de heele vogel verbeelding was het; daarom staat zij

tegenover de

onreine

van later tijd, in vs. 297.

vs. 290.

die

knoopt weer aan bij

die van vroeger dagen; zonder blaam en zonder

vrees:

herinnering aan den middeleeuwschen Franschen ridder Bayard,

le chevalier

sans peur et sans reproche

vs. 291.

die 't menschelijke menschlijk prees:

‘die echt-menschelijke neigingen

en hartstochten, bepaaldelijk de min in hare uitingen, prees, verhief als menschelijk,

d.i. als in overeenstemming met de menschelijke natuur.

vs. 297-298. De dichter aarzelt den naam te noemen van de verbeelding, die zich

aan zoo'n liedje ergert; vandaar het beletselteeken en de uitdrukking

laat mij noemen;

hij brengt daarmede toch eene zware beschuldiging in tegen het latere geslacht.

Zulk eene onreine verbeelding

kleurt

‘bloost’ zelfs onder een' dubbelen sluier, daar

zij ook achter de onschuldigste aardigheden leelijke dingen vermoedt.

vs. 299-300. Zij eischt, dat wij ons houden, alsof elke natuurlijke neiging, hartstocht

ons onbekend was, wijl ze den zegen, aan die driften verbonden, door hare eigene

verdorvenheid heeft verbeurd.

vs. 301. Lieden met zulk eene onreine verbeelding, die overal aanstoot aan nemen,

zijn naar het Bijbelwoord gelijk aan ‘

gepleisterde

graven, van buiten wel schoon,

maar van binnen vol doodsbeenderen’. De minne staat treurende bij zulke graven,

omdat zij het beeld zijn van huichelachtige zondaren.

Naar aanleiding van de ondeugende liedjes van den Zweedschen dichter Bellmann

zegt P. in

Het Noorden

pag. 343: ‘Was hij dan geen dichter voor Jan en Alleman,

die

un chat un chat

noemen? Doch het is waar, dat is ook uwe grieve tegen onzen

Bredero, wiens tafereelen het mij duidelijk maken, hoe het uitschot onzer bevolking

werelden heeft kunnen veroveren, een geslacht, dat aan te veel levenskracht leed;

jammer dat wij het aan te weinig doen.’ Men zie ook de plaats in het

Rijksmuseum

waar hij over Vondels bruiloftsliederen spreekt,

Proza

II, p. 163.

vs. 300. Men leze achter dezen regel geen vraagteeken, maar met de

oorspronkelijke uitgave eene punt-komma.

Papegaaien-deuntjen.

vs. 1.

leide

, de oude vorm van den 1

pers. der aant. wijs teg. tijd.

vs. 2.

het prinsjen:

Denk aan: een leventje leiden of hebben als een prins.

vs. 5-6. Lorretjen krijgt klontjes als hij op verzoek wat zegt en als hij te druk wordt,

krijgt hij ze ook, om hem te doen zwijgen. Men lette hier op het verband met het

derde eouplet.

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 320 321 322 323 324 325 326 327 328 329 330 ... 439 440

Komentarze do niniejszej Instrukcji

Brak uwag

Engel IB144 Instrukcja Użytkownika Strona 325

Komentarze do niniejszej Instrukcji

Powiązane produkty i podręczniki dla Nie Engel IB144