Engel IB144 Instrukcja Użytkownika Pobierz pdf (Strona 247)

199

benoemd. De benoeming nu is iets van later zorg. Het komt er op aan, dat men

zich-zelven

weet waar te nemen, wat men, terwijl men hoort zeggen

Het paard zag

ik loopen

Ik zag het paard lóópen

etc., eigenlijk met zijn verbeelding ziet en

hoe

men dat ziet. Ziet men het

páárd

, dat loopt of het

lóópende

paard, ziet men het

slachten

, of het

paard

dat geslacht wordt, of ziet men soms het eene evenzeer als

het andere, òf dàn dit, dàn dat? Zou het niet afhangen van omstandigheden (van

den samenhang des verhaals dus ook), wát men eigenlijk aanschouwt en zullen

die omstandigheden ons niet tot

verschillende

ontleding nopen? In 't algemeen, als

men niet fijner onderscheiden wil, is ‘

zag

- gezegde,

het paard loopen

het paard

slachten

- voorwerp’ misschien het beste. Een stapje moeten wij nu nog verder. In

den zin

Ik zag het paard slachten

kan men hem

die slacht

ook noemen:

Ik zag den

man het paard slachten:

het paard voelt men hier dadelijk als voorwerp van 't

slachten: ten opzichte van het slachten en den man kan men nu weder op meer

dan een manier te werk gaan:

man

- voorw.,

het paard slachten

- bepal. v. gesteldh.,

d.i. ik zag hem in 't slachten van het paard; of:

dat de man etc.;

of:

slachten

- voorw.,

het paard

- voorw. v.

slachten

. Dit toepassende op

Hagar

1-2 krijgen we:

onderw.,

zaagt

- gezegde,

wonderen

- vrw.,

vereeuwigen

(

een grond

) - bep. v.

gesteldh. (d.i.

terwijl

zij den grond vereeuwigden),

den grond

- voorw. v.

vereeuwigen;

of met ontbinding in een voorwerpszin; of:

vereeuwigen

- voorw., met aanduiding

dat de wonderen daarvan het onderwerp en de grond het voorwerp is.

4. Er kon ook staan: ‘golven

van

steen en rots,’ ook ‘golven steens,’ evenals

‘golven vuurs,’ ‘tongen van vuur’: die genitief noemt dan de stof, waaruit iets is, en

dezen brengt men wel onder den

partitieven

genitief, die het geheel noemt, waarvan

een deel is genomen.

5. Merk op dat de zelfstandig gebruikte Infinitief, zijn verbaal karakter behoudend,

een bijwoordel. bepal. bij zich heeft. Zoo kan hij ook met een voorwerp staan: God

vreezen is het begin van alle Wijsheid. Het onderscheid tusschen den zelfstandig

gebruikten Infinitief en het werkwoordel. (verbaal, abstract) substantief (hier dus

vrees

) is, dat men bij den Infinitief (tenzij het verbale geheel verloren is gegaan, als

geheugen

vermogen

mededoogen

eten

drinken

genoegen

e.d.) min of meer

bewust blijft, dat de handeling van iemand of iets uitgaat; het verbaal substant. stelt

de handeling voor als iets op zichzelf bestaands, los van zijn subject. Niet altijd

echter maakt dit een onderscheid in 't gebruik. De bijw. bepal. en de voorwerpsbepal.

van den Infinitief

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 ... 439 440

Komentarze do niniejszej Instrukcji

Brak uwag

Engel IB144 Instrukcja Użytkownika Strona 247

Komentarze do niniejszej Instrukcji

Powiązane produkty i podręczniki dla Nie Engel IB144