Engel IB144 Instrukcja Użytkownika Strona 208

  • Pobierz
  • Dodaj do moich podręczników
  • Drukuj
  • Strona
    / 440
  • Spis treści
  • BOOKMARKI
  • Oceniono. / 5. Na podstawie oceny klientów
Przeglądanie stron 207
160
standen en klassen, en ten spijt van de roodste onder de roode auteurs, die het
hoogste gaarne omlaag halen, zonder toch het lage omhoog te brengen, zullen ze
er vooreerst wel blijven. Daar zijn er - woorden en menschen - die in den stal te huis
zijn en ruiken naar mest; daar zijn er van koninklijken bloede, die een' stoet van
adellijke begrippen of dienaren meevoeren; daar zijn er ook, weinige slechts, doch
juist door hunne zeldzaamheid kostbaarder, die als met goddelijken glans en
majesteit zijn bekleed en al het andere overschaduwen. Zulk een woord is dat van
‘de kinderkens,’ en met niet minder tact, dan de Arabier zijn spreuken uit Choran of
Bijbel, sluit Da Costa eene gedachtenreeks op plechtige wijze af met eene belofte
van de hoogste orde. Gods zoon strekt zelf de armen uit naar den kleinen lieveling
- al hemeling, nog eer hij bij hem is.
1)
- De handeling schrijdt voort: de bode neemt
het kind mede naar het paradijs. De smeekingen des vaders zijn onverhoord
gebleven; beschaamd is het vast geloof der moeder, dat geen goede God zoo
onmeedoogend kan zijn, - het geloof, dat bij de smartelijkste werkelijkheid onwrikbaar
bleef. Want bij haar als vrouw en moeder wint het hart het van 't verstand: zij heeft
tot het laatste toe vertrouwd tegen beter weten in. Daarom wordt haar verdriet niet
alleen naast en tegenover, maar ook na dat van den vader gesteld. Zijn leed toch
is, zooal niet minder diep, tenminste minder onstuimig in zijne openbaring. De beide
betreffende regels:
Ondanks eens vaders sterke bede
Eens moeders vast geloof in worstelende smart
zijn als twee parallelle lijnen, doch van ongelijke lengte en kracht. Ter wille van die
evenwijdigheid vergeven we den dichter gaarne dat ongrammatische
eens moeders
.
Haar geloof blijft vast, als reeds de vreeselijke slag gevallen is. Zij herinnert zich
het wonder, dat in het huis van Jaïrus geschiedde. Het doet er niet toe, of wij het
voor geschiedenis of voor legende houden; zij gelooft er aan, dat is genoeg. Maar
het wonder herhaalt zich niet. Hoe kinderlijk naïef klinkt nu van de bevende lippen,
waarover reeds de twijfel binnensloop:
Is Jezus hard?
Hoe goed drukt die schuchtere vraag het onbegrijpelijke van de ramp uit! Hoe na
moet het hart, dat die vraag doet, zich aan dat ideaal van goedheid verwant voelen,
om dat gewone menschelijke
hard
daarop te kunnen toepassen! Zoo denkt en
spreekt men niet van de Godheid, tenzij zij mensch is geworden en eens menschen
voornaam drage; zoo spreekt de vriend slechts van den vriend, met wien hij dagelijks
in gedachten verkeerde, op wien hij meende huizen te kunnen bouwen.
Ik weet geen regel, die karakteristieker is voor de vriendelijke zijde van Da Costa's
geloof, dan deze. En geen beter middel om de waarheid der ge-
1) En naar de woning van het Lam, nam hij den kleinen
heemling
mede.
Taal en Letteren. Jaargang 2
Przeglądanie stron 207
1 2 ... 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 ... 439 440

Komentarze do niniejszej Instrukcji

Brak uwag