Engel IB144 Instrukcja Użytkownika Strona 183

  • Pobierz
  • Dodaj do moich podręczników
  • Drukuj
  • Strona
    / 440
  • Spis treści
  • BOOKMARKI
  • Oceniono. / 5. Na podstawie oceny klientów
Przeglądanie stron 182
135
aan geniale oorspronkelijkheid. Er is heerlijke waarheid, wonderbare diepte; de
zeldzaamste geesteskrachten zijn er werkzaam; er heerscht een allesveroverende
macht van taal; doch daar is ook een roekeloos, driest veronachtzamen, verwerpen,
vertreden van sommige regels van schrijfkunst en dichtkunst, die hun beteekenis
ontleenen aan het feit van de onsterfelijkheid dier oude dichters en schrijvers,
Klassieken genaamd. Vormeloosheid, onvolkomenheid van vorm, wanvorm,
vermenging van ongelijksoortige vormen behoort hier tot de
kenmerken
. In 't kort:
De Romantiek is niet de Litteratuur van den rijpen leeftijd; zij is de openbaring der
Jeugd met
al
hare eigenschappen. Zij mist de eigenschappen van het geoefend,
ervaren, zich zelve en de dingen beheerschend mannenverstand. Maar zij is ook
de triomf van het recht van het jong-zijn.
Thans moeten wij spreken over eene
andere
beteekenis van de termen
‘Romantisch’, ‘Romantisme’, ‘Romantiek’. Lezers die Jonckbloets groote
Geschiedenis der Letterkunde lazen, kennen haar, uit het II
de
, maar vooral uit het
I
ste
deel van de Geschiedenis der
XVII
de
eeuw
. Er stond toen tegenover het Klassieke
Drama een Romantisch Drama. Deze twee ongelijksoortige vormen voerden zelfs
een strijd. Jan Vos deed het Romantische drama voor een tijd zegevieren. Deze
strijd werd niet alleen hier gevoerd. Schitterend overwon het Romantische in
Engeland en Spanje. Even schitterend overwon het Klassieke in Frankrijk. Wij zullen
trachten, dit hoogst merkwaardige feit in een goed licht te stellen.
Het
Romantische Drama
was eigenlijk de voortzetting van het Drama der
Middeleeuwen
. Hierin had zich eene neiging geopenbaard, om, gelijk dat in het
leven ook gezien wordt, den ernst en de luim te vermengen, de wijsheid en de
dwaasheid onder één dak te laten wonen, den rimpel en den lach te paren. Dat wat
de Grieken tragedie noemden, kenden de Middeleeuwen eigenlijk niet.
Overeenkomstig den smaak van het
volk
, onderscheidde dit drama zich door
bontheid
, door afwisseling van tooneelen, door drukte, beweging en veel handeling.
Het volk is ‘Kijkgraag’; het geniet meer met het
oog
, dan met het oor. De phantazie
zwaaide er dus den scepter. De hartstochten van het volk speelden er eene
voorname rol. Het
Klassieke drama
was eerst nabootsing, daarna navolging van
het Drama der Ouden, eerst van den Romein Seneca, die zelf echter Romantische
elementen bevatte; daarna van de Grieken Euripides en Sophocles. Het duldde
geen vermenging van ernst en luim; het streefde naar den zuiveren, edelen ernst.
Het verhief zich boven den smaak des volks en onderscheidde zich door grooten
eenvoud
in den vorm; bontheid van tooneelen, drukte van handeling sloot het uit.
Het
Taal en Letteren. Jaargang 2
Przeglądanie stron 182
1 2 ... 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 ... 439 440

Komentarze do niniejszej Instrukcji

Brak uwag