Engel IB144 Instrukcja Użytkownika Pobierz pdf (Strona 145)

na den gutturalen neusklank een gutturaal ontploffingsgeluid wordt ingelascht,

zóó na een dentalen neusklank een dentaal ontploffingsgeluid, na den labialen

neusklank een labiaal ontploffingsgeluid; m.a.w. koni

staat tot koni

je in dezelfde

verhouding als Ja

tot Ja

je, bloe

tot bloe

je. Evenzoo kan men met woorden

als koninklijk vergelijken ordentelijk en de uitspraak wezentlijk voor wezenlijk. De

genoemde verandering van

behoort dus in de hedendaagsche spraakkunst niet

genoemd te worden onder de gevallen van verscherping maar onder die van

inlassching van medeklinkers.

. Slotmedeklinkers. De gewone formule: ‘men bezigt alleen scherpe

sluitletters’ of ‘onbuigbare woorden worden met een scherpen slotmedeklinker

geschreven’ ziet de in dezelfde boeken, waar zij voorkomt, gemaakte verdeeling

der medeklinkers voorbij. Immers worden, zooals reeds is opgemerkt, alleen de

zoogenaamde vaste letters in scherpe en zachte onderscheiden; de regel zou dus

inhouden, dat geen woord op een vloeiende letter of

kan uitgaan. De formule

moet derhalve luiden: ‘Men bezigt in 't Nederlandsch geene zachte slotmedeklinkers’

uitgezonderd in de gevallen, die dan genoemd worden) of: ‘zachte medeklinkers

worden aan het einde van een woord verscherpt.’

als stomme medeklinker in de verbinding

sch

De meeste spraakkunsten verzuimen op te merken, dat wij hier met eene

etymologische spelling te doen hebben, tot wier verdediging men zich alleen op het

gebruik beroepen kan. Die spraakkunsten, welke mededeelen, dat

sch

uit

ontstaan

is, geven toch niet nauwkeurig op, in welke gevallen

sch

in de uitspraak tot

werd.

De regel zou als volgt kunnen worden geformuleerd: ‘De verbinding

sch

behield

hare uitspraak aan 't begin van eene lettergreep, op welke de klemtoon valt,

uitgezonderd voor

in alle andere gevallen is zij tot

geworden. Op weinige

uitzonderingen na schrijft men met het oog op de afleiding

sch

Het samengestelde letterteeken

In sommige zeer gebruikelijke spraakkunsten lees ik, dat de

zoo geschreven

wordt omdat zij voorheen werd uitgesproken als

k + h

. Deze opmerking zou ik

voorstellen, in eene volgende uitgave achterwege te laten. Het document moet nog

gevonden worden, waarin woorden voorkomen als makht, of die zóó moeten worden

uitgesproken. Heeft de schrijver gedacht aan de Hoogduitsche ch, die inderdaad in

vele gevallen langs kh uit k ontstaan is? Of heeft hij de spelling van het Nederlandsch

uit door hem vooronderstelde Indo-Germaansche toestanden willen verklaren? In

elk geval is de opmerking onjuist.

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 ... 439 440

Komentarze do niniejszej Instrukcji

Brak uwag

Engel IB144 Instrukcja Użytkownika Strona 145

Komentarze do niniejszej Instrukcji

Powiązane produkty i podręczniki dla Nie Engel IB144