Engel IB144 Instrukcja Użytkownika Strona 143

  • Pobierz
  • Dodaj do moich podręczników
  • Drukuj
  • Strona
    / 440
  • Spis treści
  • BOOKMARKI
  • Oceniono. / 5. Na podstawie oceny klientów
Przeglądanie stron 142
95
die, welke men in den regel dentale spiranten noemt, is het toch niet minder waar,
dat
s
en
z
spiranten zijn en dentalen; daar nu de spiranten
th
en δ in 't Nederlandsch
niet bestaan, en er dus geene verwarring met deze mogelijk is, is het het
eenvoudigste, in boeken, die voor 't onderwijs bestemd zijn, aan de
s
en
z
, zonder
er zelfs een woord over hunne geschiedenis bij te voegen, eenvoudig in de rij der
dentalen de plaats aan te wijzen, die
f
en
v
onder de labialen,
ch
en
g
onder de
gutturalen innemen.
In navolging der Grieksche grammatica noemt men daarop de
l
,
m
,
n
,
r
vloeiende
letters. Dat
m
en
n
als neusklanken nader bij elkander dan bij de overige behooren,
wordt ook hier en daar geleerd, zelfs noemen verschillende spraakkunsten
ng
als
derden neusklank. Daar nu het samengestelde teeken
ng
een klank aanduidt, die
ook anders kan worden geschreven, is het weer raadzaam, in eene tabel een enkel
teeken, b.v. n, in de plaats te gebruiken, dat dezen klank in elken stand kan
aanduiden, en er bij aan te teekenen, wat met uitzondering van eene korte opmerking
in van Helten's
Kl. Spr.
in alle leerboeken verzuimd is, dat de gutturale nasaal n in
't Nederlandsch òf als
ng
òf eenvoudig als
n
wordt geschreven, het laatste alleen
vóór
k
. Om dit duidelijk te maken, wijze de leeraar op soortgelijke eigenaardigheden
in andere talen, b.v. in het Fransch. Evenals men daar achter eene
g
, welke vóór
een helderen klinker staande, toch als
g
moet worden uitgesproken, eene
u
plaatst,
maar deze als overbodig weglaat, zoodra er een donkere vocaal volgt, zoo plaatst
men in 't Nederlandsch achter de
n
, die n beteekent, eene
g
, om aan te duiden, dat
de voorafgaande neusklank gutturaal, niet dentaal is, maar laat deze
g
, die overigens
geene beteekenis heeft, weg, zoodra de n voor een anderen keelklank komt te
staan.
Dat men overigens
m
en
n
oudergewoonte als tot de vloeiende letters behoorende
blijft opgeven, komt mij op zich zelf vrij onschadelijk voor, mits men er maar bij
bedenke, dat de benaming ‘vloeiende letters’ slechts een woord is, en mits men
voortaan dan ook n onder de vloeiende letters opneme.
Met de halfklinkers
j
en
w
sluit gewoonlijk het overzicht. Over
j
is reeds gesproken.
Slechts moet ik hier protesteeren tegen Te Winkel's meening, die (Cosijn § 60) de
w
en
j
onder de ontploffingsgeluiden noemt. Verder ware het gewenscht, bij 't
vermelden der benaming ‘halfklinkers’ op de verwantschap met
i
en
ŭ
(oe) te wijzen.
Verscherping van medeklinkers.
a
. Beginletters. Naast vonkelen met den bijvorm fonkelen wordt het woord
zamen opgegeven, dat in sommige gevallen tot samen wordt, en wel, wanneer
het uit te zamen ontstaan is. Deze verscherping wordt in de spraakkunst te zeer als
een op zich zelf staand verschijnsel beschouwd. Men wijze er op, dat het
Nederlandsch minstens tweeërlei
s
bezit, brenge dit woord onder ééne rubriek met
een deel van het groot aantal uitzonderingen op den regel
Taal en Letteren. Jaargang 2
Przeglądanie stron 142
1 2 ... 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 ... 439 440

Komentarze do niniejszej Instrukcji

Brak uwag